Στο μαιευτήριο, μια νεογέννητη ζωή χάνεται πριν προλάβει να ανασάνει. Η Νεφέλη νιώθει βαθιά την ευθύνη της, για αυτήν την απώλεια. Μόνο και μόνο για να 'χει τον Παύλο δικό της. Στη φυλακή, η Ηλέκτρα σκίζει με μανία τις σελίδες της. Νιώθει βαθιά την ευθύνη της για τα ψέματα που τάιζε τον εαυτό της. Τον Παύλο, τον αγαπά. Πάντα τον αγαπούσε. Στο ψυχιατρείο, ο Νικόλας παλεύει με τη θαμπάδα της σκέψης του. Κάθε πληροφορία για την Αγνή μοιάζει σωσίβιο. Κι η νοσοκόμα, προτίθεται να του το δώσει. Αρκεί να το πληρώσει ακριβά. Ο Βασίλης ξαναρωτά την Ουρανία, άμα του κρύβει κάτι και εκείνη το αρνείται. Η Νεφέλη ζητά να δει το μωρό της. Να το ντύσει με τα χέρια της. Ο μαιευτήρας, όμως, της ανακοινώνει πως, έχει ήδη ταφεί. Γιατί τόση βιασύνη; Η μαία γιατί του δίνει χρήματα; Στο ναυπηγείο, εμφανίζεται η Τιτίκα, μαζί με τον Αλεβιζάτο, ο οποίος ανακοινώνει ότι από εδώ και στο εξής, αυτός θα προασπίζεται τα συμφέροντά της. Κι η Φιόνα εξοργίζεται. Θα 'ναι αυτή η τελευταία νύχτα της Ηλέκτρας στη φυλακή;
